De vuurtoren
De vuurtoren van Voorne en van Putten,
diens bovenkamer was geheel op hol.
Een klein slank schip, twee blanke zeilen bol,
hij wou het laten stranden en het jutten.
Wel verre van te algemene nutte
zijn licht te laten schijnen kroop hij dol
van grijpbegeerte in een donker hol
waar vlak daarvoor nog duinkonijnen dutten.
Daar prikt hij 's nachts zijn dwaallicht in het zwerk
zonder daarmee een schip te kunnen lokken.
Nieuw licht komt door de gaten van de klokken
van de tot vuurtoren verbouwde kerk.
Daar zal men voor de oude dezer dagen
een plechtige Sint Juttemis opdragen.
Kees Stip
uit: lachen in een leeuw, Verzamelde gedichten,
Bert Bakker, Amsterdam 1994
Tiba.
uit het item "raad de dichter" ook hier geplaatst