* Ivo van Strijtem (ja)

Leestafel heeft toestemming (via Leni) van Ivo van Strijtem om zijn gedichten te plaatsen.

Maar geen hele bundels.



Dettie

Geplaatst: 20 jul 2007 12:44 pm



Een rode sjaal



In mei



kocht ik een sjaal, een rode,

omdat rood toch steeds terugkeert.



Liep toen door, eerste links,

dan weer links en kwam uit



op een binnenplaats bij een bank

aan een bakstenen muur



waar een viool de ruimte vulde,

een viool van wijn en waakzaam vuur.



Hier wou ik blijven, levenslang

en deed hem om, omdat rood



toch hartverwarmend is en paste

bij de bank, de muur en de vogel



die daar neer kwam strijken,

waardig, helemaal niet bang.





Ivo van Strijtem

uit: Een rode sjaal,

Atlas 1998



Tiba.

Geplaatst: 20 jul 2007 10:00 pm



Begrafenis.



Het maakt niet uit

maar mag ik kiezen

laat haar doorgaan

in een kerkje in de buurt,



dat lijkt me het eenvoudigste.

Mijn vrienden zingen

een paar psalmen

een paar droevige psalmen

of een droevige en een troostvolle.



En als het nog één keer mag:

de vrouwen links , de mannen rechts,

dat zingt mooier en zoomt mijn

uittocht beter af.



Maar echt is er geen kerkje

dan volstaat een zaaltje ruimschoots

en waarom bij mooi weer

niet gewoon een wei?



Of laat me maar liggen

onder het puin

of waar ik verdronken ben,

dat is ook goed,

het maakt niet uit.



Ivo Van Strijtem

uit 'Het tegenbezoek'

Atlas Amsterdam 2006



leni

Geplaatst: 21 jul 2007 05:41 am

leni schreef:



Begrafenis.



Het maakt niet uit

maar mag ik kiezen

...

het maakt niet uit.

Eigenlijk prachtig, zo'n testament. Wat maakt het eigenlijk nog uit ? Dood gaan lijkt toch niet zo erg ? Wat zal het de dichter nog worst wezen hoe of wat.



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 21 jul 2007 08:27 am



Inderdaad maakt het voor de overledene niet veel uit.



De gedachte in dit gedicht spreekt me wel aan.



Tiba.

Geplaatst: 21 jul 2007 11:07 am



Wanneer de lente komt en als ik dan al dood ben zullen de bloemen net zo bloeien en de bomen zullen niet minder groen zijn dan het vorig voorjaar. De werkelijkheid heeft mij niet meer nodig..

zegt Fernando Pessoa



Leni