Geplaatst: 15 mrt 2006 07:59 pm
Ik teken met mijn tanden in je vel
de plek waar ik je steeds wil bijten
mijn wijfje wilde siddervis
totdat wij uit elkander splijten
Jong en wild nog zou ik zo zeggen.
Hij heeft het hier ook nog over zijn wijfje.
na de eendagsdroom die leven is
de enkele momenten zelfbedrog
de jaren van verbeten dulden
mijn vrouw oud als het leven is
vergeef mijn niet bedreven schulden
wie takelde je lichaam af
je lieve lichaam siddervis?
Ik denk dat hij hier zegt, het leven vliegt voorbij
Zijn vrouw duldt hém
Hij vraagt haar vergiffenis voor zijn niet bedreven schulden
ik denk dat hij zijn onbewuste daden bedoelt die niet leuk voor haar waren.
Wie takelde je lichaam af (zwangerschappen?)
Ik teken met mijn tanden in je vel
de plek waar later als geheugen
je lichaam nog bewoonbaar maakt.
Die plek zal ik met mijn adem met
mijn hartstocht dan bewonen
een eilandje een rondemaan
de schoonste schuilplaats tegen waarheid
die ik vanmorgen vond
Dit laatste is een liefdesverklaring aan zijn vrouw waarbij hij zich veilig voelt en prettig en zal haar en haar lichaam in ere herstellen, de eer die zij verdient.
Tenminste zo zie ik het. Mooi gedicht hoor. Ik zou tenminste blij zijn als vrouw met zo'n gedicht!
Dettie
