Karel De Pelsemaeker

De hoogdag

van de heilige wielersport



Langs Vlaanderens kasseiwegen,

mosgroenen en vochtig of stoffig in ‘t grijs,

fietst een kleurig peloton coureurs

waaronder, hier en daar, een Flandrien.



kromgebogen zoals het hoort,

stampen ze de gewichtige strijd,

met spaakgezang en framegeflits,

tegen de wind, binnen een tijd.



Volgauto’s met fietsen beladen

razen over het heuvelige land.

Bij een valpartij dominoën een tiental

renners, wat het hele peloton verlamt.



En danseuse, en gekruisigd door

geselende kasseien, pedaleren ze over

de Geraardsbergse Vesten en Muur,

naar ‘La cattedrale di Grammonte’ toe.

(Zoals een Radiotelevisione Italiana-reporter ooit berichtte.)



Het kwaadste ligt maar achter hen,

of de Bosberg komt in al ’t zicht;

nog rap eens derailleren

om daarna gezwind

naar de meet te demarreren!



Hier werd om de zege van

‘Il Giro delle Fiandre’

gestreden.



Karel De Pelsemaeker

Zingen en Vliegen Vlieglied





Wanneer de dag heldere einders brengt

Uit de duisternis langzaam ontplooit

Dan klimt de leeuwerik zingend

Boven de frisse morgendauw, hoger zingend

Zingend hoger, boven weerklinken zijn strofen;

Met de hemel in gedachte fladdert hij zijn vlucht

Alsof hij houdt van het licht en de goden

Maar met vermoeide vleugels en uitstervend lied,

Valt hij steeds op de aarde terug.



Verrezen vogel, embleem van lentegeest

Van wie het prilste geluid als

Muziek naar de wolken stijgt,

Maar helaas verstrikt door het leven

Met de wereld gebonden blijft;

Miskend door de goden voert hij zijn bittere strijd

Hij voert die ijdel met de wind

En de donkere geesten op d’ aarde

Opdat zijn nest hem eist.



Karel De Pelsemaeker

Deze gedichten kreeg ik toegestuurd door Karel De Pelsemaeker



Dettie