Hannie Rouweler (ja/nee)

Geplaatst: 03 jan 2007 01:41 pm



Ik vind dit ook verhalend (vooral het begin), en toch is het helemaal anders.

Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen

Je zei dat woorden altijd kunnen wachten

op het goede moment, en dat dat zo moet zijn,

en dat de lucht hier erg strakblauw is,

groots in z’n oneindigheid,

en dat de tijd zich verplaatst tussen een steen

en een andere steen, van boterbloem naar

pinksterbloem, een lijn langs de weg,

in het gras, over prikkeldraad naar daarginds,

die alsmaar grazende koeien in de wei.

Dit is één lange zin, vindt men ook in proza... toch is dit volgens mij helemaal geen proza, maar wel degelijk een gedicht.



Ik constateer dat je bij het lezen van deze lange zin gewoon meegezogen wordt naar het einde, en ondertussen allerlei details meepikt en poëtische beelden en dat je dan de zin opnieuw wil lezen...

ook:

en dat de tijd zich verplaatst tussen een steen

en een andere steen, van boterbloem naar

pinksterbloem

is in mijn ogen mooie poëzie: zowel de idee als de beelden.

Maar dit is heel moeilijk om uitleggen.

Zal eens een cursus "bespreken van poëzie" moeten volgen



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 03 jan 2007 01:46 pm

Ik vind dit ook verhalend (vooral het begin), en toch is het helemaal anders.

Ja dat vind ik ook Tiba, ik zit ook al te kijken waar dat aan ligt.

Dit is zéker poëzie maar waarom het ene gedicht meer als een verhaal aanvoelt en de ander meer als poëzie ben ik nog niet uit. De woordvolgorde? Woordgebruik?



groetjes

Dettie

Geplaatst: 03 jan 2007 06:05 pm



Of misschien het ritme?



Librije

_________________

"Een mens die het aandurft om een uur te verspillen heeft de waarde van het leven nog niet ontdekt."

Charles Darwin Engels medicus en bioloog (1809-1882)

Geplaatst: 03 jan 2007 06:24 pm



Ik denk dat het de combinatie is van zinsbouw (o.a. hier en daar een woord weggelaten dat er in proza wél zou staan), en woordkeuze, en ritme (is me inderdaad opgevallen hoe het vloeiend, ritmisch leest, vandaar dat ik zei: je wordt meegezogen door de tekst).



ik vind het leuk om hier nog verder in te verdiepen...



Dit is zo een van die gedichten: hoe meer je het leest, hoe mooier het wordt.



Tiba.

Geplaatst: 25 jan 2007 02:42 pm



Duurzaamheid



Elk voorjaar diezelfde twee eksters

in de tuin



je zou je afvragen: wat doen ze daar?

Waarom in deze tuin?



Zijn het de wolken

die loom en zwaar boven de grond hangen



het gras nog jong en sappig

van net gevallen regen



de zon die kortelings vrij spel had met schaduwen

van bomen, hagen?



Of ben jij het met de krant op de keukentafel

ik met een boek op de bank en alles ertussen



met klanken van de Matthäus Passion en

de stem van Kathleen Ferriers Eurydice.



© Hannie Rouweler

Uit: "Rozen verwelken, bloemen"

Uitgeverij WEL, Bergen op Zoom (december 2006)



Ik vind dit gedicht een mooi beeld oproepen van een rustige, mooie voorjaarsdag waarop alles precies goed is.





Dettie

Geplaatst: 25 jan 2007 08:08 pm



Ik moet tot mijn schaamte bekennen dat de maand al bijna om is voor ik aan de dichter van de maand toe kom..maar wat een mooie gedichten,

ik moet nog even her-lezen de komende dagen,



En ik kan me alleen maar bij jullie aansluiten..."op herhaling"is werkelijk prachtig,

wat een mooie zinnen, en mooie beelden... héél erg mooi!



groeten,

Wil