Geplaatst: 27 mei 2006 05:46 am
Schaapscheerderskou
Wolken zwevende verdeeld
Doen de randen lichten.
Geschoren zwerft hun evenbeeld
In Skuster fjild mij tegen.*)
Scheren is geloven
Dat dieren leven in het licht
Van de schaduwen waarboven
Dak en hemel ligt.
Naakt opnieuw beginnen
In dit wolloze seizoen -
Tegendraads de schepping
Weerloos overdoen.
*) "Skuster fjild" is Fries voor: weide van Skuzum
Anneke Reitsma (1949)
Uit: Wonen in het Avondland,
Dabar-Luyten, Heeswijk 1998.
Dit gedicht werd bij meander besproken
klik hier
klassiekegedichten.net/index.php?id=82
Dettie