BerichtGeplaatst: 05 jul 2007 11:47 am
de bus naar Drachten
Nea wiest sa moai
mei wurge eagen en
fine linen om de mûle.
Wy stiene om ’e bartafel,
krúst as by pearkeruil,
mei lytse gleskes wite wyn,
poanden titels fan inoars
lippen mei in teare snaar,
wisten it momint te grifkjen.
Bûten songen wy fan
Bethlehim en ferwachten
it wûnder fan ’e bus
en nea, nea
wiesto sa moai as
yn de pea nei Drachten
de bus naar Drachten
Nooit was je zo mooi
met moeë ogen en
fijne lijntjes om je mond.
We stonden om de bartafel,
gekruist als bij partnerruil,
met kleine glaasjes witte wijn,
tokkelden titels van elkaars
lippen met een tere snaar,
wisten het moment te griffen.
Buiten zongen we van
Bethlehem en verwachtten
het wonder van de bus
en nooit, nooit
was je zo mooi
als in de kus naar Drachten
miranda mei | 24 februari 2007
bron:
www.dichttalent.nl/?nav=zzgbKsHrGmKhLaC&...mfxLsHrGmKhLAktQptQD
Tiba.