Adraan Morriën (ja alleen uitgegeven bij Van Oorschot)

Ochtend



De dag ontvangt mij met zijn zichtbaarheid.

De bomen staan in een nadrukkelijk licht.

Ik zie de bladeren afzonderlijk

en tussen hen fragmenten van de lucht.

Ik voel hoe mijn zelfstandigheid verloren gaat

en dat er nauwelijks verschil bestaat

tussen mijn ogen en het licht.





Adriaan Morriën (1912-2002)

Uit: de bloemlezing 'Zoals een ster verstand heeft van het licht'

Van Oorschot 2010



Een gedicht per dag



U kunt zich abonneren op een gedicht van Adriaan Morriën op elke werkdag, zolang de bloemlezing strekt.



zie www.vanoorschot.nl/amorrien/9203.html



Dettie

Onderstaand gedicht is altijd mijn favoriete gedicht geweest van A. Morriën. Ik hoorde het voor het eerst in een toneelstuk en ben het zo snel als mogelijk gaan opzoeken in de bibliotheek om het zelf te kunnen lezen...



Camera obscura



Door je grote pupillen

zou ik mijn hand willen steken

om op de tast te zoeken naar

de beelden die je van mij bewaart.



Ik zou mijn aanblik voelen

en weten waar ik je heb aangeraakt,

waar ik nog warm ben in je

en waar ik al ben afgekoeld.



Adriaan Morriën (1912-2002) 'Verzamelde gedichten', uitgeverij G.A. van Oorschot, Amsterdam 1994

Dettie schreef : Geplaatst: 27 dec 2005 03:19 pm



November



Lief is de lucht achter de herfstige boom

en lief zijn al die blaadjes aan de lucht, mapquest

doorzichtig van geluk en ouderdom,

als oude vrouwen met het laatste geld op zak

dat zij verkwisten voor een kinderdroom

die levenslang niet werd vervuld.



Adriaan Morriën

Uit: Verzamelde gedichten

Van Oorschot Amsterdam 1993



Sarah

De dichter weet met eenvoudige woorden een diepgaande emotie op te roepen en de lezer mee te nemen in een reflectie over het verstrijken van de tijd en de vergankelijkheid van het leven. De herfst wordt hier niet alleen gezien als een seizoen van kleurrijke bladeren en veranderingen in de natuur, maar ook als een symbool voor de eindigheid van het menselijk bestaan.