Jan Hanlo (ja, uitgegeven door Van Oorschot)

Geplaatst: 23 jul 2008 07:56 pm



Hier het integrale gedicht van raad de de dichter.

Ik ben al nooit een goede typiste en nu moet ik letterlijk blind typen,als er fouten inzitten gelieve het voor lief te nemen.





Nooit meer stil



Men zal nog krijgen dat het nooit meer stil is

en dat voortdurend 's nachts en altijd de verdoemde rotmotoren

om je kop ronken

zodat het zoemen van machines voortaan altijd

door de lucht gaat

knalpottende raketten rondstotteren

en dat geen plekje hei of wei

geen kilometer aardig lenteland meer vrij is

van hun gezoem waarmee ze alles verpesten

Het vinden en verbeteren zélf is mooi

maar het gevolg is toch maar een

massa doelloos tuig

vlieg-tuig





Jan Hanlo

Uit: Verzamelde gedichten

Van Oorschot



Dus Rutger, jij had gelijk vliegtuigen geen motoren.



Dit boekje dus op mijn 13e gekeregen

en n.a.v het gedicht de mus 'Tjielp- tjielp -tjielp



heb ik toen het schitterende gedicht geschreven



De lach



Ha - ha - ha etc.



Manja

_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!

zoals de koelte 's nachts langs lelies

en langs rozen

als wit koraal en parels diep in zee

zoals wat schoon is rustig schuilt

maar straalt wanneer ik schouwen wil

zo meen ik dat ook jij bent



Dit blijft prachtig!

heb ik als tiener/puber nog van buiten geleerd.



Tiba.

Dettie schreef : Geplaatst: 22 apr 2007 06:30 am Onderwerp



KROOP DE MIST



Kroop de mist tussen de bomen?

Dan is het herfst.



Vloog de bonte kraai over het dak?

Dan is het herfst.



Zaten de blaren als vanen aan de takken?

Dan is het herfst.

1947



Jan Hanlo

uit: Verzamelde Gedichten,

G.A. van Oorschot, Amsterdam 1970

Zo simpel, maar toch zo mooi eigenlijk! Dat woord kroop i.p.v. "hing" vind ik ook leuk gevonden.



Molly

Wat ik aan dit gedicht opmerkelijk vind is dat de eerste versregel steeds in de verleden tijd staat (kroop, vloog, zaten) en daaronder in de tegenwoordige tijd, 'dan is het herfst'.



Dettie

Inderdaad een eigenaardig gebruik van de tijd, alsof er een tijdspanne is tussen wat er gezien werd (door een ingebeelde aangesproken persoon?, of een vraag van de dichter aan zichzelf?) en de reflectie erover, de vraag dus.

Het antwoord, de constatatie is dan in het 'nu': ja, dan is het (nu) herfst.



mira

Op deze regel valt mijn oog



of zal ik over de liefde zingen



en nu ben ik op zoek naar het gedicht van wie???

van drie dingen wil ik zingen.

Ik heb al gegoogled , niet gevonden.

Heeft iemand dat in zijn bein paraat?



en ik vind het niet zo raar



KROOP DE MIST



Kroop de mist tussen de bomen?

Dan is het herfst.



Vloog de bonte kraai over het dak?

Dan is het herfst.



Zaten de blaren als vanen aan de takken?

Dan is het herfst.

1947



je denkt dan is het al weg en constateert in het heden.

ik weet niet of ik me duidelijk geboeg uitdruk of dat ik over breng zoals ik het voel.



Zo duidelijker? Wat helderder in mijn hoofd, een vertraagde reactie drukt het uit.



Ik zàg je ..

nu wèèt ik



O misschien doe ik iets voor mezelf met die twee regels.





manja