Karel Jonckheere (ja indien uitgegeven bij Standaard/Manteau

Poezie-Leestafel heeft toestemming van uitgeverij Standaard/Manteau

om de gedichten van Karel Jonckheere die bij Standaard/Manteau zijn uitgeven te plaatsen.

(Dus geen gedichten die uitgegeven zijn bij andere uitgeverijen plaatsen)



Enkele van zijn gedichten zijn hier op de site te vinden



www.poezie-leestafel.info/karel-jonckheere



Dettie

Geplaatst: 17 okt 2004 01:08 pm



Vaarwel



Al ga ik zeer ver weg, wil mij getroost beminnen,

het is geen ander ik dat op een steven staat

om onder feller licht een leven te beginnen

met dromen die gaan bloeien voor een nieuw gelaat.



Mijn ogen blijven thuis; bij u blijven mijn handen.

Naast u is rust genoeg voor hen, zelfs avontuur;

want beter dan wie ook weet ik dat vreemde landen

niets anders voor ons zijn dan de oude, blinde muur



Dus zeg ik u tot ziens, oprecht, daar zal ik keren.

Bewaar dit huis terwijl ik elders zwerven moet

Waarom, ik weet het niet. Misschien om eens te leren

dat gij die achterblijft de ware reizen doet.



Karel Jonckheere

uit: Poëtische inventaris

Amstedam/Brussel, Paris-Manteau, 1973

Geplaatst: 18 okt 2004 09:07 pm



Mooi gedicht Dettie, ik kende het niet. Ik herinner me Karel Jonckheere nog van vroeger op TV en ja, dat gedicht past wel bij hem.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 20 okt 2004 07:40 pm



Waarom, ik weet het niet. Misschien om eens te leren

dat gij die achterblijft de ware reizen doet



Dat vind ik mooi en verrassend.



Dettie

Geplaatst: 01 jan 2005 05:22 pm



Anti-nieuwjaar



Altijd en ergens oudejaarsavond

op een ster in een boek of een brief

ik vier mijn tijd niet in namen

ik hef geen punch op een dief.



Eeuwen zo oud als mijn jaren

mijn jaren zo jong als de wind

die met datumloze gebaren

mij uit de kalenders ontbindt.



Deze avond blijf ik afwezig

betrek een aanwezigheid

op einders die mij genezen

van mijn vergankelijkheid.



Karel Jonckheere

uit: In de wandeling lichaam geheten,

Manteau 1969



Tiba.

Geplaatst: 23 apr 2007 03:11 pm



Fabel van de bloedtransfusie



Ik word overreden riep de oude vrouw

de schokbreker wist van toeten noch blazen

ze liep in de weg zei de man achter 't stuur

ze heeft rood bloed zei het zwarte asfalt

haar bloed is weg zei de witte chirurg

ze is voor mij zei grijs de dood.



Hier is mijn bloed zei de man in de deur

ik ben haar zoon zei het bloed in de man.



Ben ik al koud vroeg de vrouw aan haar droom

waar is de hemel de hel met goud vuur ?



De chirurg tot de spuit tot de huid tot de prik tot het bloed.



Blijft dat zo tot in der eeuwigheid

ze bederven mijn stiel zei de dood tot de tijd.



Ik ben het zei de zoon tot de moeder

ik ben het zei het bloed van de zoon tot de moeder

d.w.z. tot het bloed van de koelende moeder.



Dag bloed zei dit bloed 't is lang geleden

om u weer te zien zou men geld besteden.

'k Zou haar hart willen zien zei het bloed van de zoon.

Kom dan mee, jong bloed, zei het bloed van de moeder

wacht op het tij en verschuw haar niet

de tropen de meisjes zijt gij niet ziek?



Benauwd heb ik het zei het bloed van de zoon

benauwd en koud in deze oude woon.

Houd mij maar vast zei het bloed van de moeder.



Kent gij de weg ik ken hem wel.

Door het rechter hart dat hem herkende

door de twee longen die hem herkenden

door het linker hart dat hem herkende

door het hoofd dat hem niet herkende.



ik heb mijn tijd, zei de dood tot de tijd.



Ten tweeden male door hart en longen

en weer naar het hoofd

en weer door het hoofd.



Ik voel me al beter zei 't bloed van de zoon

ik heb u verwarmd zei 't bloed van de moeder.



Ze tracht te spreken zei de chirurg tot de zoon

leg uw oor aan haar mond haar leven zal spreken.



Toen heeft de mond van de moeder gezegd

en alleen het oor van de zoon kon het horen:

ik droomde dat mijn zoon werd geboren.



Karel Jonckheere

uit: Poëtische inventaris,

Paris/Manteau, Amsterdam/Brussel, 1972



Tiba.