Geplaatst: 24 okt 2006 07:11 am
Aan Milton
Een kathedraal met pijlers van bazalt
Waar nacht en dag de zee in druischt en dreunt,
Melodisch murmelt of beängstend kreunt,
Of zwaar en klaar gelijk de donder schalt,
Waar 't zonlicht somber, schoon veelkleurig, valt
Op 't zwart gesteente, waar 't gewelf op leunt:
Zuil tegen zuil, half zwevend, half gesteund,
In staatge rij of knoestig saamgebald,
Zoodat de gansche onpeilbre grot gelijkt
Een reuzenorgel, waar de zang der zee
Door myriaden pijpen eeuwig ruischt;
Zoo is uw lied, dat voor geen tijd bezwijkt,
Milton: een vreemd paleis vol eindloos wee,
Waar de oceaan in steent en galmt en suist.
Alexander Gutteling (1884-1910)
zie ook:
www.dbnl.nl/tekst/bork001schr01_01/bork001schr01_01_0410.htm
Dettie
