Carine Goossens (ja/nee?)

Carine Goossens heeft zelf een gedicht geplaatst. Of zij meer gedichten heeft geschreven en/of deze geplaatst kunnen worden is (nog) niet bekend.



Dettie

Geplaatst: 09 sep 2007 06:04 pm



Lavendelnovelletje



Een binnentuintje je mond

en klein en ommuurd,

een paradijsje voor sijsjes,

het leest als een boek.



Talrijk de heesters

en vol van geheimen,

verhalen van scheefkelk

en onkruidig kletsen.



Vergeet-me-niet,

ik ben niet als de kikker

van steen en hoogmoedig,

mijn stem zoekt je aarde



mijn handen nog meer

met elk van mijn vingers

gis ik en hoe, hoe ik opnieuw

bij je kruiden kan komen.



c.goossens aug. 07

Geplaatst: 10 sep 2007 08:57 pm



een mooi gedicht, carine, al begrijp ik het niet zo goed.



ik ben niet als de kikker

van steen en hoogmoedig,

mijn stem zoekt je aarde



Dit gedeelte spreekt me het meest aan.



Tiba.

Geplaatst: 12 sep 2007 06:56 pm



Dank je wel Tiba, ik had een paar mooie gedichten gelezen en dacht ik

tik er ook eens eentje uit. Het is eigenlijk een liefdesgedichtje, een

beetje zomers, een beetje speels bedoeld.



Grtjs carine

Geplaatst: 12 sep 2007 07:04 pm



Ik zie het als een verliefd stel dat zéér van elkaar geniet. De mond wordt als ommuurde (tanden) tuin gezien.

Vooral het onkruidig kletsen vind ik apart. Meestal wordt gesproken van pikant in zo'n situatie en nu juist onkruidig, terwijl het toch een 'pikant' gedicht is!



(Toch altijd eng om te zeggen over een gedicht wat je denkt, zeker tegen de dichter zelf)



Dettie

Geplaatst: 13 sep 2007 07:29 pm



Ho Dettie, van een schilderij zegt men 'its in the eye of the beholder'

ook wel 't is in het oog van de aanschouwer, eens je met een schilderij

of tekst naar buiten komt , is het niet meer helemaal van degene die

het creëerde, ooit schreef ik een essay (of ik deed toch een poging

daartoe) over een gedicht van Charles Ducal, ik kreeg naderhand

de positieve reactie van hem: He, zo had ik het niet bedoeld , maar het zat er misschien toch wel allemaal in... We schrijven maar lezen en kijken waarschijnlijk toch ook altijd een beetje met wat we meemaakten of rond ons zagen gebeuren, zo zie ik het alvast.



grtjs carine