* Remco Ekkers (ja)

Poezie--Leestafel heeft toestemming van Remco Ekkers om zijn gedichten op de site te plaatsen Maar niet een hele bundel.



Enkele van zijn gedichten staan op de site, zie



www.poezie-leestafel.info/remco-ekkers



Dettie

Geplaatst: 13 mrt 2005 07:55 pm



Pasen



Terwijl het zo lang duurt

gaat het toch steeds voorbij

als passie-muziek, die herhaald

stroomt en stroomt tot het stil is.



De dag begint, de klok tikt

postzegels worden gestempeld

de brief bezorgd en je woont

al niet meer bij het water.



Zoals je hangt in de lucht

gesprongen, aan de parachute

razend snel nader je de aarde.

Kerstmis? Het is al Pasen.



Remco Ekkers

uit: Het gras vergeten, Meulenhoff 1991



Tiba.

Geplaatst: 03 mei 2005 12:14 pm



Klik op deze link voor een recensie over de laatste bundel van Ekkers, 'De Alice voorbij'.



Wouter

Geplaatst: 05 jan 2006 10:26 pm



Kunst



Er liep een meisje

met een dooie hond

aan een riem door

het museum, zij sleepte



hem de trap af

langs de schilderijen

over zijn wollen poten

tilde hem soms op



streelde zijn oren.

Haar meedravende zus

besteedde niet de minste

aandacht aan de hond.



Remco Ekkers

uit: Van muis tot minaret

Leopold, 1989



Karin



Heb dit gedicht uit het thema 'gedichten over kunst'

ook bij Remco Ekkers geplaatst, Karin.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 21 jan 2006 06:53 pm



Hoe je je dochter moet laten gaan



Houd het jonge meisje zachtjes

tegen bij de keel en kijk zowel

bezorgd, vertederd als

argwanend. Wil je weg?



Zijn je ogen open of gesloten?

Blijf, zeg je, je mag niet weg.

Ik houd van je. Buiten

is de duisternis.



Goed, ik zal je laten gaan

maar luister naar wat

ik je vertel over het leven

ach nee, over wat ik heb gezien.



En kijk, het meisje wacht tot ze los

gelaten wordt, vriendelijk

maar vastbesloten te gaan.

Haar voeten zijn al op weg.



Remco Ekkers

Uit: De Alice voorbij, Kleine Uil, 2005

Uit zijn aantekeningen blijkt dat hij dit gedicht gemaakt

heeft bij een litho van Co Westerik.



Ook geplaatst bij het item 'gedichten over het kind'.



Karin

Geplaatst: 23 jan 2006 03:06 pm

En kijk, het meisje wacht tot ze los

gelaten wordt, vriendelijk

maar vastbesloten te gaan.

Haar voeten zijn al op weg.

"Haar voeten zijn al op weg"



je ziet ze zo gaan...vastbesloten en een beetje haastig...

wat heeft ze veel geduld gehad met haar raadgevende vader.



Groetjes. Tiba.