Willem Elsschot (ja)

Geplaatst: 27 feb 2008 09:06 pm



De bedelaar



Ik word van lijf en leden veel te zwaar

om nog bij 't volk erbarmen op te wekken.

Toch kan 'k mijzelf niet lang en mager rekken,

noch kan dat iemand anders, is 't niet waar?



Een apotheker geeft mij altijd pillen,

in plaats van geld: 't zijn pillen voor het vet

dat zich meedoogenloos heeft neergezet

in dikke lagen, op mijn buik en billen.



Geen medicijnen brengen echter baat,

noch zweeten, vasten, biechten of novenen;

zij doen mijn vet niet smelten, maar versteenen.

Kom hier en voel, Mijnheer, en geef mij raad.



Als 't God belieft, dan wordt het dertig jaren,

aanstaande Paschen, dat ik voor mijn brood

de hand reik en mijn schamel hoofd ontbloot.

Maar wie kan Zijn beschikkingen verklaren?...







Willem Elsschot

Uit: Verzameld werk

Athenaeum – Polak & Van Gennep 2005

Geplaatst: 27 feb 2008 09:16 pm



In 1901 ontmoette hij Elsschot Fine (Jeanetta Jozefina Scheurwegen), die zwanger geraakte, terwijl ze nog niet gehuwd waren. Hierdoor, en met behulp van zijn broer, begon hij alsnog opnieuw te studeren aan het Hoger Handelsinstituut te Antwerpen. In 1903 behaalde hij daar het diploma van Licentiaat in de Handels –en Consulaire wetenschappen met grote onderscheiding. Hierna schreef hij een gedicht gericht aan Fine:

(bron: www.collegenet.nl )





Aan Fine (Antwerpen, 1903)



Ik heb u altijd zoveel leed gedaan

Mijn mager lief en u toch zo doen lijden;

Ik heb u steeds de vrome vree doen mijden

Die gij kondt vinden op uw levensbaan.

En ‘k zie u bleek, met moede schreden gaan,

Kalm en beslist u klemmend aan mijn zijde,

Gelovend volgend waar ik u ook leide

En nooit herdenkend wat ik heb misdaan.

Gij zijt een beeld van ’t goede dezer wereld,

Het helder lichtend goddelijk ware

Dat niet kan tanen daar het eeuwig is.

En door uw tranen luisterlijk ompereld

Zie ik u schitterend door ’t leven varen,

In stille trots torsend uw droefenis.



Willem Elsschot

Aan Fine’ verscheen voor het eerst in het Antwerpse tijdschrift Alvoorder, 1 (1900-. 1901), later verscheen het in

‘Aan Fine’ (1901) en andere gedichten w.o. Verzen van vroeger (1901-1908).



Dettie

In de Elsschotbiografie van de Nederlandse uitgever Vic van de Reijt, die vrijdag verschijnt, is een onbekend gedicht opgedoken. Het jubelgedicht op Willem Elsschots vriend en advocaat Edgar Boonen, die na een verwijdering van zeven jaar wegens collaboratie opnieuw tot de Antwerpse balie was toegelaten, werd nooit eerder gepubliceerd. Dat bericht Knack.be vandaag.



Volgens van de Reijt gaat het om een konterfeitsel dat de naam gedicht nauwelijks verdient, een gelegenheidsgedichtje. De uitgever citeert in zijn Elsschotbiografie het volledige gedicht, dat gedateerd is op 24 februari 1951 en enkel in kladhandschrift bestond.



Volgens de uitgever wordt in de biografie het taboe tussen Elsschot, de zakenman, en Elsschot de schrijver, dat Elsschot maar al te graag zelf cultiveerde, opgeheven.



(gelezen in "Het Laatste Nieuws")



Lezer100