Wat een prachtige gedichten.
Het tweede is zeer toegankelijk.
Het eerste wat moeilijker, maar wel erg mooi.
iemand zin om hardop met mij mee te denken?
Het is denk ik een terugblik op het leven, het begin, het middenstuk en het laatste stuk.
het middenstuk mij het meest duidelijk, de kleur van rood waar ze zo veel van hield, van de papavers, van de zomer, van de zomer van haar leven, ging over in de kleur rood van de dood van geliefden.
Blijven over het begin...
Toen ik werd geboren
was het hoog seizoen voorbij
maar op de zolder lag het graan
in korrels bij elkaar
zo weet ik dat het ooit bestond
het koren
graankorrels..kiemen van het leven?
en het einde...
mij is gebleven
het fluisteren van gras
op mijn nu koele huid
het droppelen van water
het water - ach - het water
waarvoor ik zoveel verzen schreef
dat zich met levend wier omgaf
terwijl het zong zijn raadsels
vanuit de diepte der bron
Het water als symboliek, maar van wat, van de oneidigheid, de cirkel van het leven?
Willeke
