Met zeven aan tafel
Met zeven aan tafel, zo zitten
de oude vrienden nog een keer.
Gele bladen werden weer witte.
Die mocht leven, zegent de Heer.
Al doet het allemaal weer zeer,
de dingen die van daden droomden,
die waarheid waren, roos en speer,
en al wat mettertijd verloomde.
Maar hier, hier zitten we dan weer,
met koffie of een whisky-soda,
terwijl ik van de oude ode
een woord, een komma corrigeer.
En we vertellen van het leven,
dat altijd werd en wordt geschreven,
mijn God, tot Uw meerdere eer!
Herfst 1966
Johan Daisne 1912 - 1978
Bron: Achterflap van 'Met zeven aan tafel'
Manteau, Brussel 1969
Ook dit gedicht heeft makkelijke eindrijm.
Ik ken de gedichten van Johan Daisne te weinig om te weten of al zijn gedichten zo zijn. Ik heb wel een bundel van hem (Uit Engelse groetenis)
en daar staan wel veel gedichten in zoals hier ook geplaatst zijn.
Dettie
