Jan Boerstoel (nee)

Er mogen niet méér gedichten van Jan Boerstoel geplaatst worden



www.poezie-leestafel.info/jan-boerstoel



Dettie

Geplaatst: 08 jan 2005 04:58 pm



Toen



Kerstmorgen vroeg... De prille jaren vijftig leden

buiten voelbaar onder de winterkou,

de rode kolenkachel was nog amper lauw,

maar de elektra-kaarsjes in de kerstboom deden



hun best, de kleine jongen wreef zijn handen,

maar bleef zich warmen aan hun zachte stille licht,

zo af en toe kneep hij zijn ogen dicht,

waardoor het nét leek of er echte kaarsjes brandden.



De mooie kaart van oma op het schrijfbureau,

"Gelukkig Kerstfeest" las hij... En dat was ook zo.



Jan Boerstoel

uit: Altijd het niemandsdier, Bert Bakker, 2001



Tiba.

Geplaatst: 17 jan 2005 09:18 pm



Winterslaap



Zo'n egeltje, dat in november slapen gaat

en dromend alles mist: de Sint als kreupelrijmer,

de kerstcommercie en het oudejaarsgemijmer,

de nieuwjaarsborrels en de nieuwjaarsleuterpraat,



fantastisch toch? En wat hem verder blijft bespaard:

sneeuw, ijs en hagelbuien, biberen en rillen

en carnaval... Zoiets zou u toch ook wel willen?

Pas als de lente terugkomt in de loop van maart



ontwaakt hij fit en fris na bijna twintig weken.

En daarna gaat hij een verkeersweg oversteken.



Jan Boerstoel

uit: Een beetje wees, Bert Bakker, 1990



Tiba.

Geplaatst: 02 feb 2005 02:15 pm



Oude vriend



Ze vallen meestal tegen als je ze herleest,

de boeken, die je ooit (figuurlijk) hebt verslonden,

want wat je daar ook vroeger mooi aan hebt gevonden,

dat blijkt dan op zijn hoogst inmiddels mooi gewéést.



En toch... Je pakt wel eens een bandje uit een kast,

blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen

wandel je lang vergeten paradijzen binnen,

weer als vanouds ontroerd en weer opnieuw verrast.



Een vriend van wiens bestaan je amper nog iets wist,

maar die je al die jaren pijnlijk hebt gemist.



Jan Boerstoel

Uit Altijd het niemandsdier - gedichten.

Bert Bakker, Amsterdam, 2001



Lizzy

Pulp



De houtpulp, die zo'n kleine honderd jaar

als drager dient voor al wat wordt geschreven,

begint het met de jaren te begeven,

dus vallen alle boeken uit elkaar.



De pulproman maar ook het meesterwerk,

want als de zure tand des tijds gaat zieken

stoort hij zich niet aan oordeel of kritieken,

die knaagt aan ieder genre even sterk.



En zonder wetenschappelijke hulp

zal ook dit rijm straks eindigen als pulp.



Jan Boerstoel,

uit Veel werk,

Bert Bakker, Amsterdam, 2000



Lizzy

Dettie schreef : Geplaatst: 17 jan 2005 09:18 pm



Winterslaap



Zo'n egeltje, dat in november slapen gaat

en dromend alles mist: de Sint als kreupelrijmer,

de kerstcommercie en het oudejaarsgemijmer,

de nieuwjaarsborrels en de nieuwjaarsleuterpraat,



fantastisch toch? En wat hem verder blijft bespaard:

sneeuw, ijs en hagelbuien, biberen en rillen

en carnaval... Zoiets zou u toch ook wel willen?

Pas als de lente terugkomt in de loop van maart



ontwaakt hij fit en fris na bijna twintig weken.

En daarna gaat hij een verkeersweg oversteken.



Jan Boerstoel

uit: Een beetje wees, Bert Bakker, 1990



Tiba.

Was ik dat egeltje maar...!

Goed verwoord hoe ik de decembermaand ervaar,

alsof ik het zelf geschreven had.



Molly