Willem Bilderdijk (1756-1831) (ja)

Omdat Willem Bilderdijk meer dan 70 jaar geleden overleden is, zijn zijn gedichten vrij van copyright. Er kunnen dus meer gedichten van hem geplaatst worden.



Dettie

Geplaatst: 09 sep 2006 11:14 pm



Het Italiaansch



U minne ik teêr, ô taal van lust en weelde,

Die 't stug Latijn in dartele ontucht teelde;

Die als de kus op malsche lippen smelt,

En 't hart doorstroomt met Liefdes algeweld.

Uw woorden zijn uit zacht satijn geweven,

In toontjens die op donzen vlerkjens zweven;

Uw letters, zoet als Zefirs ademzucht;

En heel uw spraak, één lieve Lentelucht.

Maar meer nog u, ô Vaderlandsche tonen,

Waar kracht en ziel en Hemelgeest in wonen;

Die met den zang van Po en Tyber vliet,

En Godenlust door hart en aders giet,

Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstreelen,

Met Godenwil op 't menschlijk hart bevelen,

Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet,

En donders voert, en bliksemend verplet.





Willem Bilderdijk (1756-1831)

uit: Ik reikhals naar het graf,

Bert Bakker, Amsterdam 1981



Tiba.

Geplaatst: 30 dec 2007 04:25 pm



De muzikaliteit van het Italiaans weerspiegeld in een Nederlands gedicht.



Maar het tweede gedeelte van de tekst ontgaat mij een beetje, tiba.

Maar meer nog u, ô Vaderlandsche tonen,

Waar kracht en ziel en Hemelgeest in wonen;

Die met den zang van Po en Tyber vliet,

En Godenlust door hart en aders giet,

Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstreelen,

Met Godenwil op 't menschlijk hart bevelen,

Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet,

En donders voert, en bliksemend verplet.

Ik meende te begrijpen dat het hier niet meer om het Italiaans gaat, maar om de moedertaal van de dichter, namelijk het Nederlands. Maar ik blijf in de knoei zitten met de volgende verzen.



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 30 dec 2007 08:18 pm



Rutger schreef:

Ik meende te begrijpen dat het hier niet meer om het Italiaans gaat, maar om de moedertaal van de dichter, namelijk het Nederlands. Maar ik blijf in de knoei zitten met de volgende verzen.

Ja die overgang zie ik er ook in, Rutger. Hij houdt enorm veel van het Italiaans, maar nog meer van de vaderlandsche tonen.



Het vervolg:

En Godenlust door hart en aders giet,

Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstreelen,

Met Godenwil op 't menschlijk hart bevelen,

Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet,

En donders voert, en bliksemend verplet.

Hier zit ik me ook stuk op te kijken :mrgreen:

Bedoelt hij dat bij het horen van een Nederlands lied/de Nederlandse taal

ook de liefde voor God wordt aangewakkerd (hij was katholiek) en het hart van de mensen beroert?

Misschien dat iemand dit beter snapt?



Tiba.