Nou, Marie Boddaert werd dan toch weer tot leven gebracht door Tiba.
En Cyra's bijdrage deed een belletje rinkelen.
Zo klonk het in mijn oren:
pom pom pom pom door Marie Boddaert.
Zo leerde je dat vroeger: de titel en dan de naam van de dichter(es).
pom pom pom pom door Marie Boddaert.
Het bleef maar nadreunen.
Maar ik begin te twijfelen aan mijn herinneringen, wanneer heb ik dat 'geleerd'?
Ik kan me nu nog nauwelijks voorstellen dat ik zo'n lang gedicht van buiten heb geleerd in de lagere school, en toch heb ik het ooit rats van buiten gekend. Vraag me dus niet op welke leeftijd.
Ik kan de eerste en laatste strofe nu bijna weer perfect voordragen.
Ondertussen heb ik ook heel wat kritische bedenkingen gelezen op het net
ivm de gedichten van Marie Boddaert, maar ook rehabilitatie.
Maar zeg nu zelf, beginregels als:
Nacht is niet boos. Als hij komt de nacht
Maakt hij de hemel open
Dat zijn toch schitterende beginverzen.
Vrees voor het donker, kinderangst bij uitstek, maar niet alleen van kinderen.
Want, wie loopt er in het donker nog alleen op straat?
Maar ...'de hemel gaat open'.
Pom pom pom pom door Marie Boddaert.
Dit werd bijna een column.
mira
