Beste mensen,
ik ben een leerling van het vijfde jaar en ik moet voor mijn mondeling examen Nederlands het volgende gedicht van Rutger Kopland bespreken aan de hand van inhoud en vorm.
Geen gezicht, geen handen, geen haar, en altijd
een ander. Het is weer de geur van een vreemde
mantel, zo dichtbij als die geur, maar ook zo
onzichtbaar, ook zo voorbij. Ik kijk naar de hei,
naar de mistige eenzame berkjes en denk hoe
ik het moet zeggen, hoe moet ik het zeggen dat,
ik ben weer gelukkig, weer net zo alleen als
vroeger, ik verlangde, en wist niet naar wie. Ze
had geen gezicht nog, geen haar en geen handen, ze
was altijd een ander, ze rook zo dichtbij maar zo
vreemd, als jij nu. Wie ben je, zeg ik, we hebben
samen een leven al achter de rug en nog moet ik
denken, liefste wie ben je. Ze neemt mijn hoofd
in haar handen en strijkt het haar uit mijn gezicht.
Het probleem is nu dat ik helemaal niet Poëtisch ben aangelegd en dat ik geen idee heb hoe ik hier aan zou moeten beginnen. Ik heb echt dringend hulp nodig.
Alles tips zijn daarom zeer welkom en ik zou alle hulp ten zeertste apprecieren.
MVG,
Frederic
