Gedichten over oorlog

Geplaatst: 04 jun 2006 10:50 am



Er zijn nog maar weinig gedichten overgebleven in dit thema



Misschien niet helemaal op zijn plek hier, want het gaat over vrede,

maar ik moest er tijdens het lezen van de oorlogsgedichten steeds aan denken,

dus vandaar.



Ik mocht kiezen

Ik wist het niet

Ik koos de vrede.



De waarheid en de schoonheid

ik liet ze gaan,

en ook de wijsheid en de weemoed-

zelfs de liefde

die zo verwonderd naar mij keek,

zwarte wolken dreven met haar mee.



Vrede, het was vrede.

En in de verste hoeken van mijn ziel

danste wezens

waarvan ik zelfs nog nooit had gehoord!



En in de hemel hing een andere zon.



Toon Tellegen, gedichten 1977-1999, Querido



Wil

Geplaatst: 04 jun 2006 10:50 am Onderwerp: Reageer met quote Bewerk/Verwijder dit bericht Meld post Verwijder dit bericht Bekijk het IP van deze gebruiker

In Flanders Fields



In Flanders Fields staan de papavers rood

onder het zwart gelid der houten kruisen.

De leeuwerik vliegt tegen vuur en dood

gevederd in de hemel van Diksmuide

en zaait zijn lied tussen schrapnels en schroot.

Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden

nog levenden die liefhadden en streden

voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.

Nu liggen wij alleen in Vlaanderens aarde,

in Flanders Fields!



In Flanders Fields staan de papavers rood

tegen de grijze schilden van de zerken.

De wind waait als een boom boven het groot

landschap tussen Langemark en Klerken

dat zich beschermt gelijk een moederschoot.

Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden

nog levenden met leuzen en gebeden

voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.

Nu liggen wij voorgoed in Vlaanderens aarde,

in Flanders Fields!



In Flanders Fields staan de papavers rood

als roest gespat over verminkte graven.

De blauwvoet met zijn zuivere vleugels stoot

tegen de hiërogliefen van de namen ,

de regen leest de zwarte letters bloot.

Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden

nog levenden almachtig aangetreden

voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.

Nu liggen wij doodstil in Vlaanderens aarde,

in Flanders Fields!



Anton Van Wilderode

naar John Mc Crae

Uit: zachtjes, mijn zoon ligt hier, Facet 1988



Denerik

Geplaatst: 04 jun 2006 10:52 am



P.S. Moerbeke-Waas, geboortegrond van Anton van Wilderode, lijkt me te liggen in een prachtige streek, Denerik.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 04 jun 2006 10:53 am



Inderdaad...

Je kan hier ook een Anton Van Wilderode literair wandelpad bezoeken, langsheen enkele hele mooie plekjes in het Moerbeekse, met op die plaatsen die hem inspireerden, gedichten van Van Wilderode.

Het huis waar hij woonde is omgevormd tot Anton Van Wilderodehuis, maar wat daar te zien is weet ik niet zo goed. Ik denk dat je het kan bezoeken, maar dat ben ik echt niet zeker...



denerik

Geplaatst: 04 jun 2006 08:52 pm



Hier een link naar het wandelpad Anton van Wilderode in Moerbeke-Waas:



users.pandora.be/antonvanwilderode/moerbeke1.htm



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 21 jul 2006 09:51 pm



Het is moeilijk te beschrijven:

er lopen mannen met geweren

mannen met ijzer op hun hoofd

mannen in de natte regen

met een unieke beslissing in de hand



Er zijn er die even kijken

naar de fotograaf

wie weet



In ieder geval liggen ze daar

op de voorpagina

zover mogelijk weggedrukt in een hoek

een arm langs het lichaam

een arm boven het hoofd

op de rug of gekanteld

dood

de anderen zijn uit de voorpagina gelopen.





Hans van de Waarsenburg

Keuze uit de politieke gedichten,

Manteau, 1978



Tiba.