Geplaatst: 21 dec 2006 07:12 pm
misschien wat heftig maar adembenemend actueel:
De hand leggend, zich voorbereiden
op weer een ander jaar, terwijl
het licht zich schuilhoudt,
ieder woord bedriegt
Geruchten in vreemde taal de ronde doen,
rituelen van vreemde snit worden uitgevoerd
Voorbijgangers dreigend hun voeten neerzetten
huizen woedend met deuren klapperen
de straten hun rug krommen of kreunen
In deze tijd dus, waar het licht dagelijks
wordt besneden en gekortwiekt,
vult anarchie de luchtpijp.
Hans van de Waarsenburg,
De dag van de witte chrysanthen, 1979
Dit gedicht komt uit:
Hans van de Waarsenburg:
Van de aanvaller geen spoor:
Gedichten 1973-1983,
Meulenhoff, Amsterdam
Groet, irene
